Zoeken

Maike's HobbyBlog

Categorie

Haken

Learning all the time…

Nieuwe dingen leren is goed voor je en je wordt er vrolijk van. Althans, als dat wat je leert, je ook interesseert. Ik houd erg van handwerken en van tijd tot tijd volg ik dan ook cursussen of workshops om een nieuwe techniek aan te leren.

er is in ieder geval altijd wat lekkers voor tussendoor

Dit keer was dat: tunisch haken. Een techniek die lijkt op een combinatie van breien en haken. In de ene naald maak je er steken bij, dan staan er aan het eind meerdere steken op je naald en ziet het er uit als breien, in de volgende naald hecht je die steken weer af tot er nog maar 1 over is.

op de heenweg maak je steken bij

De workshop was niet alleen gericht op tunisch haken, er zaten deelnemers die voor verschillende technieken kwamen, te weten sokken breien, amigurumi haken, een patroon haken, en tapestry haken. En dan dus ook nog tunisch haken, wat op het aantal technieken op 5 brengt.

op de terugweg hecht je steken af

Nadeel daarvan is, dat er voortdurend verschillende technieken moeten worden uitgelegd en je daarom soms lang moet wachten voordat jouw techniek weer ‘aan de beurt’ is. Alhoewel we meerdere uren hadden en (al zeg ik het zelf) de deelnemers voor tunisch haken goed meekwamen (snelle leerlingen), hebben we niet heel veel verschillende steken geleerd.

toch een leuk oefenlapje

Dat vond ik wel een beetje jammer. Ander nadeel is dat er altijd dames zijn die vooral ‘voor de gezelligheid’ komen en dus de hele tijd zitten te ouwenelen, wat best wel afleid.

Maar goed, de basis is nu gelegd, en ik heb alvast 2 boeken over tunisch haken gereserveerd bij de openbare bibliotheek, om zo de rest van de steken te leren. Maar een volgende keer ga ik toch liever een workshop doen waarin 1 techniek aan alle deelnemers wordt geleerd, dan kun je veel meer doen in dezelfde tijd.

De kreet ‘Learning all the Time’ schiet mij altijd door het hoofd als het om leren gaat. Ik zat me af te vragen waar ik dat nu ook alweer opgepikt had, het antwoord heb ik gevonden:

 

Advertenties

Don’t stare into the abyss

Ik heb een aantal leuke jurkjes. Maar. Sommige daarvan tonen net iets teveel decolleté naar mijn zin, dat wil zeggen, teveel voor op kantoor. Ik herinner me een oudere oud-collega (v) die zich weinig gelegen liet liggen aan haar leeftijd. Haar gecraqueleerde decolleté leidde erg af tijdens vergaderingen. Nu valt het met mijn craquelé nog wel mee, maar ‘to let people gaze into the abyss’ is misschien niet zo handig ….(want: als je lang genoeg in de afgrond staart, staart de afgrond terug ~ Nietzsche).

Dus ik wilde daar iets voor gaan haken. Iets, waarmee ik mijn decolleté een beetje kon bedekken. Maar hoe noem je zoiets?

In het Nederlands heb ik het nog niet kunnen vinden, maar in het Engels is het snel gevonden, een ‘modesty panel’ of een ‘cleavage cover’. Misschien omdat Engelsen en Amerikanen preutser zijn dan wij? Je zoekt op bovengenoemde trefwoorden met de toevoeging ‘crochet’ en de voorbeelden vliegen je om de oren. Pinterest staat er vol mee.

Op Ravelry zijn gratis patronen verkrijgbaar, dus het is blijkbaar wel echt een dingetje. Ik heb nu zo’n patroon gedownload en vertaald. Ik hoop dat het met dat vertalen goed gegaan is, want er zit geen tekening bij, dus zodra je een woord verkeerd vertaalt of weglaat, gaat het fout.

Met een ieniemienie haaknaald (1,5) zit ik nu een beetje te prutsen. Helaas kan ik nog geen vorderingen laten zien, want het beperkt zich tot nu toe alleen maar tot prutsen. Maar het moet dus een lapje of driehoekje worden, dat je in/aan je jurk of beha bevestigt.

Als er iemand is, die weet hoe je dit in het Nederlands noemt, of waar het in het Nederlands beschreven staat, dan houd ik me aanbevolen.

Handwerk op de camping

Als ik er even tussenuit ga, zit er altijd wel iets te haken of te breien in mijn tas of koffer. Zo ook naar de camping in het Saarland. Daar werden we getroffen door een hittegolf, niet veel anders dan in Nederland, alleen met dit verschil, dat we in Nederland (althans, waar wij wonen) altijd wat verkoeling van zee krijgen en dat was ver te zoeken in Duitsland.

De eerste dagen kwam er dus zeer weinig uit mijn handen. Toch heb ik een boodschappennetje kunnen afmaken. Later cadeau gedaan aan een leuke buurvrouw op de camping.

tasje met kleine gaten, zodat je boodschappen er niet gelijk doorheen vallen

Willem-Alexander 5 jaar koning

Op 30 april is het alweer 5 jaar geleden dat koning Willem-Alexander werd ingehuldigd. Soms zie je de actualiteit terug in mijn hobby’s. Een paar voorbeelden.

In 2013 maakte ik deze merklap ter ere van de inhuldiging

30 april 2013; inhuldigingsmerklap

Later breide ik deze rood-wit-blauwe sok met vlaggetjesmotief (en ja, hij is nog steeds vrijgezel, er is nooit een tweede bij gekomen)

Rood-wit-blauwe vlagsok

En wat dacht je van Koningsdag onderzetters. Die zouden het vast goed doen op de vrijmarkt.

Koninklijk bierviltje

Fijne Koningsdag allemaal!!

Winterprojecten – mutsen

De kleine dame van vrienden van ons werd 1 jaar, juist toen er een Siberische koudevlaag over ons land trok. Dus wat was een toepasselijker cadeau dan een gebreide muts? Van Phildar Mikado breide ik een muts op pennen 5.

Gebreide muts

Van de bol van 100 gram hield ik nog genoeg wol over om een tweede muts te maken, dit keer een gehaakte muts, op haaknaald 4,5. Beide mutsjes zijn gevoerd met een reepje fleece om de oortjes lekker warm te houden.

En een gehaakt exemplaar

Winterprojecten – krans

De lente komt eraan, deze week wordt prachtig weer verwacht en ik ga bloggen over winterprojecten. Tja, dat krijg je ervan als je lange tijd niet schrijft, maar wel handwerkt.

Na de kerstlenteherfst– en Halloweenkrans heb ik enige tijd geleden, toen de laatste koudegolf over ons land trok, een krans met het thema ‘winter’ gemaakt. Met diverse kleuren blauw van Scheepjes Catona maakte ik een hoes voor een styropor krans en diverse soorten sneeuwsterren.

Blauwtinten

De sneeuwvlokken zijn op de krans gespeld, dus ik kan de indeling te allen tijde nog veranderen.

Detail

Simsalabim….Poef!

Ten tijde van hun verhuizing kregen we van mijn schoonouders een leren jaren ’60 poef. Ze gingen kleiner wonen en niet alles kon meeverhuizen. Ik vond het een geweldig ding, prachtige kwaliteit, zo maken ze ze niet meer tegenwoordig. Maar zelfs een geweldige kwaliteitspoef kan gaan lijden aan slijtage. Het zal er ook mee te maken hebben, dat wij hem geregeld als extra stoel gebruiken. De poef begon een beetje uit te buiken en de naden begonnen kleine scheurtjes te vertonen. Af en toe kwam er vulling naar buiten.

zo’n echte jaren ’60 poef was in menig huishouden te vinden

Wat te doen? Optie 1: naar de schoenmaker met het verzoek of hij alle naden weer zou kunnen stikken. Echter, er zit wel een rits in de poef, maar deze bleek zo goed dichtgeseald te zijn, dat hij als rits niet meer te gebruiken was. Optie 2: duct tape! Optie 3: een creatieve oplossing verzinnen. En als ik creatief word, komt het vaak neer op iets breien, haken of naaien. Het werd dit keer haken.

Nu kun je voor een meubelstuk dat intensief wordt gebruikt niet het eerste het beste garen pakken, het moet wel stevig zijn. Dus ik besloot om met Hoooked Zpagetti te haken (en ja, zo schrijf je het echt, Hoooked is het merk en Zpagetti het type garen). Zpagetti is gerecycled textielgaren waar je mee kunt haken, breien of knopen. Het wordt gemaakt van kwalitatief, hoogwaardig en duurzaam restmateriaal uit de mode- en textielindustrie. Dus als je je t-shirt herkent in onze poef, dan zou dat zomaar kunnen.

Het is best zwaar werk, haken met Zpagetti, eerder maakte ik al nestmanden voor de ratten en een zogeheten dokterstas, dus ik wist wel wat me te wachten stond.

Meestal gebruik ik haaknaald 10 of 12, maar omdat ik een stevige hoes wilde, met de steken zo dicht mogelijk op elkaar gehaakt, heb ik dit keer naald 7 gebruikt. Eerlijk is eerlijk, het is een aanslag op handen en polsen. Maar oefening baart kunst, je leert er steeds beter mee om te gaan.

Onder de hoes besloot ik een extra laag te maken, daarvoor gebruikte ik 3 mm dik vilt. Ik naaide een ring voor de buitenkant van de poef en knipte een cirkel voor de bovenkant.

Vilten rand en vilten deksel

Toen de hoes de goede lengte had, ben ik gaan minderen, zodat aan de onderkant de rand naar binnen zou trekken. En daarna heb ik hem om de poef heen getrokken en aan de onderkant een draad door de laatste toer genaaid, om zodoende alles wat strakker aan te kunnen trekken.

Ik heb de draad rondom door de rand gehaald om de hoes strakker aan te kunnen trekken

Het resultaat mag er zijn. Deze poef kan nog heel wat jaartjes mee.

Simsalabim….Poef!

Herfstkrans

Na de Halloweenkrans voor Zoon en Schoondochter had ik zin om er nog een te haken. Ik heb al een kerst– en een lentekrans, dus nu was de beurt aan de herfst. Het was niet moeilijk om de kleuren te kiezen, warme tinten met oranje, geel en bruin, plus een toefje groen.

Toen de lap voor om de styropor krans klaar was, moest ik bedenken waarmee ik het geheel zou gaan versieren. Ik heb allerlei patronen opgezocht, eikeltjes, pompoenen, paddenstoelen en eikenbladen, maar uiteindelijk heb ik het redelijk bescheiden gehouden. Drie formaten pompoen en wat gewone boomblaadjes.

Toen alles klaar was, begon ik de pompoenen en blaadjes aan de krans naaien, maar lieve hemel, wat een werk is dat. Daarom heb ik in de plaatselijk hobbywinkel textiellijm gehaald. En toen ging het een stuk sneller en makkelijker.

zo komt hij aan de voordeur te hangen

Kleine slopers

Ratten zijn knaagdieren en dus slopen ze dingen. Dat weet ik, maar toch vind ik het soms jammer dat ze ‘het werk mijner handen’ iedere keer weer mollen. Ik had een nestbal voor ze gehaakt met Hoooked Zpagetti en haaknaald 10. Hij was erg goed gelukt, al zeg ik het zelf (check hier het bewijs). Enfin, inmiddels zag die bal (mand/nest) er een stuk minder florissant uit:

tja, knaagdieren, het woord zegt het al

Dus was het tijd voor een nieuwe. Even een avondje doorhaken, maar dan heb je ook wat:

Elmo keurt het project

De mannen maken er druk gebruik van, ik ben benieuwd hoe lang deze mand het overleeft. Enfin, ik heb nog genoeg restjes Zpagetti, dus als het moet, haak ik wel weer een nieuwe.

Dat ratten graag slopen bewijst Elmo hier:

Elmo zakt bijna door zijn hangmat

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑